Hiep hoi,

na 7 dagen zijn we weer uit de woestijn gekeerd. Wat een geweldige ervaring was dit.

Met een groep van 6 Nederlanders (erg leuke groep), onze gids Helen en onze chauffeur vertrokken we vanuit Ubi (Ulaan Baatar) naar onze eerste overnachtingsplek. Was voor Erik een verrassing dat we een dik 1600 km door de woestijn gingen rijden.

Na 80 km was het gebeurd met de wegen en begon het hobbelen. Dit zou de komende 7 dagen aanhouden. Je raakt eraan gewend, behalve de hele diepe kuilen.

We hebben erg veel beleefd, als we dat hier neer willen schrijven dan missen we morgen de trein naar Beijing. Dus jullie moeten het doen met de short version:

Dag 1: 260 km gereden door een gewedig mooi gebied. Onderweg al de eerste beesten en karkassen gezien. We hebben die dag overnacht in een gerkamp, we hadden daar onze eigen gertent. Wat een luxe er was zelfs een douche aanwezig. Wel koud maar dat was bijna overal, dus we zijn uitermate geschikt geworden voor het leger.Die avond wat meer kennis gemaakt met onze reisgezelschap.

Dag 2: Weer een dik 260 km gereden door schitterend landschap.Wij wisten niet dat een landschap zo snel kan veranderen. Die nacht overnacht bij een nomadenfamilie. Beetje onwennig om bij zo'n arme familie in de tent te zitten en hun eten op te eten. Maar ze krijgen er goed voor betaald. We hadden die avond geluk, er werd een geit geslacht. Hebben we toch maar mooi mee gemaakt. Die nacht met ons 6-en in een tent, bijna op de grond geslapen.

Dag 3: Deze dag slechts 300 km door de woestijn..... dit werd een zware en lange rijdag. Het einde maakt veel goed met de adelaarsvallei. Slechts 1 zo'n beest gezien, maar de omgeving was schitterend. Erik heeft nog op zo'n klein Mongools paard door de bergen gereden. Overnacht in een zeer luxe gerkamp, met weer een tent voor ons 2.

Dag 4: Vandaag slechts 160 km door de woestijn, wat een weelde. We hebben een soort Gran Canyon achtige gebergte gezien en nog veel meer. Die avond sliepen we bij soort klooster, wat er nog van over was. Weer een tent voor 2. Geweldige gezellige avond gehad met ons 6-en, Helen en de chauffeur.

Dag 5: Zou een relaxte dag worden, totdat na anderhalf uur rijden de aandrijfas onder de auto vandaan vloog. Daar sta je dan midden in de woestijn met dik 30 graden. Hebben we toch maar mooi mee gemaakt. Maar gelukkig kwam na 4 uur vervangend vervoer.... een heel oud Russisch busje, die de uitlaat in het busje had (compleet vergast kwamen we na 5 uur uit het busje). De chauffeur van het vorig busje hebben we moeten achterlaten in de woestijn bij zijn busje.... Hij moest wachten op de reserve onderdelen. Die avond hebben we bij een groot klooster geslapen in een Gertent. Wel raar zonder onze grappige chauffeur. Het heeft Erik nog een t-shirt gekost aan hem. Na het eten vielen de torren met tientallen vanuit het gat in de Gertent naar beneden. Dit vonden de dames niet erg fijn. Die avond bij ons in de tent het vuur aan gestoken en een biertje met elkaar gedronken. Heerlijk een biertje in de woestijn.

Dag 6: Laatste volledige dag in de woestijn. Onze nieuwe chauffeur en een nieuwe busje (de derde) stond klaar. Eerst nog het klooster bekeken en toen weer op pad, naar weer een nomadenfamilie. Deze bus was ook niet helemaal jovel, de mannen mochten het busje aanduwen... startmotor was aan gort.

Geweldige avond gehad bij de nomadenfamilie. De mannen waren helemaal hot bij de kids, en werden misbruikt voor paardje spelen, draaimolen etc.

Dag 7: Dat is vandaag en die stond in het teken van de reis naar Ubi. Daar zij we dus nu. We zijn redelijk op na zoveel mooie indrukken en gebeurtenissen... We wilden nog wat zien van Ubi, maar dat slaan we maar even over. Straks even wat eten en dan slapen. Morgen gaat de wekker weer om 5:30 en om 6:00 mogen we ontbijten. Dan begint de laatste deel van onze treinreis en wel naar Beijing.... We hebben er onwijs veel zin in, maar nu eerst even de batterij weer opladen.

Oh ja, die Mongolen hier pakken de foto's niet... dus de dia's moeten nog even op zich laten wachten. We hebben nu iets meer dan 1400 foto's waarvan bijna honderd zijn gemaakt door het jongetje van de nomadenfamilie...

Groetn

Erik en Karin