Hallo hallo,

Na bijna 2 weken weer een bericht van ons. Ondertussen hebben we 5 dagen in de trein gezeten en een week in de woestijn geleefd. Met een transfer zijn wij vanuit ons hotel naar het station van Moskou gebracht, heel bijzonder allemaal. Daar aangekomen zagen we allemaal Russische families met grote tassen, zakken en veel drank. Ohj jee, dachten we...en heeeel veeeel militairen. Om 21.30u kwam de trein aan en snel naar binnen. We hadden 1e klas geboekt, nou dat was het ook zekers...schaamden ons eigenlijk een beetje...luxe slaapplekken boven elkaar en maar besloten dat ik (Karin) boven ging slapen haha..maar ook nog een aparte plek om te zitten ennn een eigen douche die we deelden met een ander stel Nederlanders. Nou ja douche...er kwam een druppel per minuut uit haha en de douchekop was ook gelijk de waskraan. Gelukkig ook een ventilator, want het was 37 graden ook savonds nog. En toen gingen we....Oh ja, de Russische families zaten allemaal in en andere trein sjoef....in onze trein zaten alleen maar toeristen gelukkig!!! Nadat we alles een beetje hadden uitgepakt zijn we gelijk gaan slapen...heerlijk kedekkedengen en als de trein remt, dan rem je ook echt haha...maar het ging prima. De ochtend stopten we bij een stationnetje en daar stonden de oude dametjes van Rusland al klaar met al hun waren, alleen dit keer alleen maar knuffelberen...nou die hebben we niet nodig, wilden lekkere broodjes. Gelukkig op het volgende station ging dit prima, leuk was dat. Het uitzicht was voornamelijk vlak landschap en vaak was er een fabriekje met wat huisjes eromheen. Wel heel armoedig allemaal. Zo gingen de volgende drie dagen hetzelfde en we verveelden ons geen minuut, je praat wat en je slaapt wat en ja je eet ook wat. Ook het eten in de restauratie was prima. De Russische ober sprak een paar woorden Engels en dronk de hele dag bier en wodka, dus dat was erg gezellig. Naarmate je verder kwam veranderde het landschap, erg mooi. En zaterdagavond was het zover de grensovergang. Eerst Rusland uit, paspoort inleveren en maar hopen dat je het weer krijgt. En ondertussen kwamen de honden je coupe doorzoeken, nou ja honden, een cocker spaniel bij ons waar je een herder verwacht. Na 3 uur was het zover, we mochten door maar toen nog de Mongolische grens, weer je paspoort inleveren en het was al bedtijd bijna, maar gelukkig we mochten Mongolie in na bijna 2 uur wachten, wat een gedoe zeg!!! We konden slapen en de volgende ochtend waren we even de tijd kwijt, oftewel ik (Karin) dus zaten we een uur te vroeg (om 5 uur!!) al klaar met onze spullen, klein misrekeninkje....Maar wat een mooi landschap en overal zag je gertenten met veel vee en kleine kinderen die met een paard het vee aan het bijeendrijven waren. Eerste wat ons opviel is dat het heel armoedig is. En toen kwamen we de hoofdstad binnen Ulaan Bataar waar onze gids ons heeft opgewacht om naar de Gobi woestijn te gaan.

Groetjes Karin en Erik.