Chinese muur

Ni Hao,

Na een paar dagen sightseeing in Beijing, was het zover en gingen we richting de Chinese muur.

Daar aangekomen stond er een heerlijke Chinese lunch voor ons klaar in ons hostel. Na de lunch ging de tocht dan echt beginnen... Temperatuur 32 graden, heerlijk temperatuurtje voor een klimtocht. Geweldig om over de muur te lopen en ook nog eens op een plek met bijna geen toeristen.

Maar wat eenuitdaging om die muur te beklimmen, gigantisch stijl en af en toe behoorlijke trappen.. Maar wij als 'geoefende' sporters vlogen natuurlijk die muur op. Halverwege hebben we 1 van de 2 gidsen achter gelaten op de muur. Wij zijn deze vakantie er goed geworden in mensen achterlaten :-)

Geweldig uitzicht vanaf de muur. Na 4 uur wandelen kwamen we bij ons hostel aan en 's avonds heerlijk diner. Vegetarisch was weer keurig geregeld voor Karin en Erik had geluk dat hij een vissekop voor zich had :-( er waren gelukkig ook andere dingen om te eten. Je moet wel snel zijn, want die Chinezen weten wat snel eten is.

Volgende dag stond het tweede deel van de muur op het programma... Die zou minder zwaar zijn. Maar eerst een echt Chinees ontbijt, hmmm niet echt aan te raden. Rijst/maïs-soep met garnalen, tofu, warme groente en gelukkig pannenkoeken.

De wandeling over de muur viel was zwaarder dan we dachten. Ging behoorlijk steil omhoog. Ook hier hadden we na een half uur gids 1 weer achter gelaten, hij kon ons niet bijhouden... Maar wat weer een prachtig uitzicht over de muur en de bergen... Geen toerist in de buurt, heerlijk!!

Na wederom een wandeling van 4 uur stond er een lunch klaar en zijn we vertrokken voor onze laatste nacht Beijing snif snif.

's middags nog even door de Hutongs gelopen en 's avonds gegeten bij een 4-sterren restaurant voor wel geteld 16 euro :-) Erik had een mixed iets besteld, tot op heden weet hij nog niet wat hij heeft gegeten aan vis en vlees... Misschien maar beter ook.. Karin had eindelijk haar noodles.

Morgen vliegen we alweer terug helaas. Het was echt een super vakantie.

Groetn

Beijing

Ni Hao,

vandaag stond in het teken van de verboden stad. Geweldig om te zien maar wat een hel met al die Chinese toeristen. Om iets te zien wordt je compleet plat gedrukt door al die Chinezen. Menig westers toerist komt bij een speciaal iets vandaan met de woorden: I now know how the hell looks like... Gelukkig is Erik groot en zijn ze wel onder de indruk van zijn lengte :-) Na een paar uur zijn waren we het dan ook helemaal zat en zijn we eruit gegaan.

Beijing is een bijzondere stad om te zien, maar wel erg mooi door zijn authentiek dingen.We zijn door de Wutang buurten gelopen. Dit zijn de echte orginele straatjes, met alleen maar winkeltjes en eten... Vandaag staat peking eend op het menu (voor Erik dan).

's ochtends is de stad helder, maar in de middag wordt het zicht steeds minder door de vele smog. Het is net of het gigantisch mistig is in de stad.

Komende dagen gaan we de stad verder bekijken (plein van de hemelse vrede, zomerpaleis, Ming Dinasty, Lama tempel etc.)en dan worden we opgehaald voor onze trektocht over de Chinese muur. We hebben deze keer geen groep, maar gaan met ons 2-en en een gids over de muur wandelen. 's Nachts gaan we overnachten in een dorp bij een Chinese familie. Dat lijkt ons ook weer een bijzondere ervaring te gaan worden.

Zaijian

Trein Ulaan Baatar -> Beijing

Hiep hoi,

wederom lukt het niet om foto's erop te zetten. Het was even zoeken naar een internetcaf'e in Beijing. Zijn ze niet zo dol op hier..

Zondagochtend om 7.15 vertrok onze trein naar Beijing... Tegen 6.15 stond Helen klaar om ons naar het station te brengen. Ze was behoorlijk brak van het stappen, maar had het blijkbaar erg leuk gehad met ons dat ze ons naar de trein wou brengen.

De treinreis was weer erg relaxed. Eerste stuk van de trein ging door de Goby woestijn. Daar waren we net 7 dagen in geweest, konden we mooi even bijkomen. Tegen 19.00 kwamen we bij de grens en kon de poppenkast weer beginnen van stempelen en stoere militairen door je coupe.. Na 2 uur hadden we de stempels om Mongolie uit te kunnen. Op naar het volgende, de Chinese grens... Dit duurde slechts een uurtje, wat een weelde. Maar helaas kon de wc na 3 uur nog niet open, want het onderstel van de trein moest worden vervangen.

De hele trein in de hangar, per coupe werd je gelift en kreeg je een nieuw onderstel. Erg leuk schouwspel om te zien. Duurde ook weer 2 uurtjes....

Na deze 2 uur stopte de trein voor een uur op het staion, kwam Erik pas later achter.... Erik stond wat beteuterd te kijken samen met nog 2 dames toen de trein weg reed. Maar detreinmoest even rangeren om de restauratiewagen te halen.. pffff Erik had geen telefoon of niks bij zich... Wel even schrikken als je dat ding ziet weg rijden.

Tegen 1 uur begon de trein weer te rijden en kon je weer naar de wc. We hebben die dag zo min mogelijk gedronken om maar niet naar de wc te hoeven.... Gelukt :-)

Volgende ochtend werden we tegen 7.00 uur wakker in een prachtige omgeving..... Tijd om onze gratis ontbijtbon te innen in de restauratie. Gratis is gratis en je blijft Nederlander. Ontbijt was standaard brood met boter en jam. Maar je mocht je brood smeren met stokjes.... Volgens ons was dit gewoon toeristje pesten.

We zijn nog gefilmd door een Australische dame, die bij ons in de coupe kwam. Ze was onder de indruk van de 1e klasse.... Zij was op reis van Engeland naar Australie. Zijn onderweg veel mensen in de trein tegen gekomen die door gingen reizen naar Australie of daar heen gingen om te emigreren.

Nog steeds een beetje kapot van alle indrukken in Mongolie hadden we bijna de Chinese muur gemist vanuit de trein. Gelukkig zijn er altijd oplettende reizigers die je erop attenderen. Naast ons zaten een aantal Finnen, net als Erik waren zij de hele dag de paparazzi aan het uit hangen.

En dan was het zover 14.20 (keurig op tijd) kwam de trein aan in Beijing... Peter (zijn artiestennaam) stond klaar om ons naar ons hotel te brengen.... Wow wat een luxe hotel, dit hadden we niet verwacht. Waren compleet in shock in vergelijking met de week ervoor.

Back from the dessert

Hiep hoi,

na 7 dagen zijn we weer uit de woestijn gekeerd. Wat een geweldige ervaring was dit.

Met een groep van 6 Nederlanders (erg leuke groep), onze gids Helen en onze chauffeur vertrokken we vanuit Ubi (Ulaan Baatar) naar onze eerste overnachtingsplek. Was voor Erik een verrassing dat we een dik 1600 km door de woestijn gingen rijden.

Na 80 km was het gebeurd met de wegen en begon het hobbelen. Dit zou de komende 7 dagen aanhouden. Je raakt eraan gewend, behalve de hele diepe kuilen.

We hebben erg veel beleefd, als we dat hier neer willen schrijven dan missen we morgen de trein naar Beijing. Dus jullie moeten het doen met de short version:

Dag 1: 260 km gereden door een gewedig mooi gebied. Onderweg al de eerste beesten en karkassen gezien. We hebben die dag overnacht in een gerkamp, we hadden daar onze eigen gertent. Wat een luxe er was zelfs een douche aanwezig. Wel koud maar dat was bijna overal, dus we zijn uitermate geschikt geworden voor het leger.Die avond wat meer kennis gemaakt met onze reisgezelschap.

Dag 2: Weer een dik 260 km gereden door schitterend landschap.Wij wisten niet dat een landschap zo snel kan veranderen. Die nacht overnacht bij een nomadenfamilie. Beetje onwennig om bij zo'n arme familie in de tent te zitten en hun eten op te eten. Maar ze krijgen er goed voor betaald. We hadden die avond geluk, er werd een geit geslacht. Hebben we toch maar mooi mee gemaakt. Die nacht met ons 6-en in een tent, bijna op de grond geslapen.

Dag 3: Deze dag slechts 300 km door de woestijn..... dit werd een zware en lange rijdag. Het einde maakt veel goed met de adelaarsvallei. Slechts 1 zo'n beest gezien, maar de omgeving was schitterend. Erik heeft nog op zo'n klein Mongools paard door de bergen gereden. Overnacht in een zeer luxe gerkamp, met weer een tent voor ons 2.

Dag 4: Vandaag slechts 160 km door de woestijn, wat een weelde. We hebben een soort Gran Canyon achtige gebergte gezien en nog veel meer. Die avond sliepen we bij soort klooster, wat er nog van over was. Weer een tent voor 2. Geweldige gezellige avond gehad met ons 6-en, Helen en de chauffeur.

Dag 5: Zou een relaxte dag worden, totdat na anderhalf uur rijden de aandrijfas onder de auto vandaan vloog. Daar sta je dan midden in de woestijn met dik 30 graden. Hebben we toch maar mooi mee gemaakt. Maar gelukkig kwam na 4 uur vervangend vervoer.... een heel oud Russisch busje, die de uitlaat in het busje had (compleet vergast kwamen we na 5 uur uit het busje). De chauffeur van het vorig busje hebben we moeten achterlaten in de woestijn bij zijn busje.... Hij moest wachten op de reserve onderdelen. Die avond hebben we bij een groot klooster geslapen in een Gertent. Wel raar zonder onze grappige chauffeur. Het heeft Erik nog een t-shirt gekost aan hem. Na het eten vielen de torren met tientallen vanuit het gat in de Gertent naar beneden. Dit vonden de dames niet erg fijn. Die avond bij ons in de tent het vuur aan gestoken en een biertje met elkaar gedronken. Heerlijk een biertje in de woestijn.

Dag 6: Laatste volledige dag in de woestijn. Onze nieuwe chauffeur en een nieuwe busje (de derde) stond klaar. Eerst nog het klooster bekeken en toen weer op pad, naar weer een nomadenfamilie. Deze bus was ook niet helemaal jovel, de mannen mochten het busje aanduwen... startmotor was aan gort.

Geweldige avond gehad bij de nomadenfamilie. De mannen waren helemaal hot bij de kids, en werden misbruikt voor paardje spelen, draaimolen etc.

Dag 7: Dat is vandaag en die stond in het teken van de reis naar Ubi. Daar zij we dus nu. We zijn redelijk op na zoveel mooie indrukken en gebeurtenissen... We wilden nog wat zien van Ubi, maar dat slaan we maar even over. Straks even wat eten en dan slapen. Morgen gaat de wekker weer om 5:30 en om 6:00 mogen we ontbijten. Dan begint de laatste deel van onze treinreis en wel naar Beijing.... We hebben er onwijs veel zin in, maar nu eerst even de batterij weer opladen.

Oh ja, die Mongolen hier pakken de foto's niet... dus de dia's moeten nog even op zich laten wachten. We hebben nu iets meer dan 1400 foto's waarvan bijna honderd zijn gemaakt door het jongetje van de nomadenfamilie...

Groetn

Erik en Karin

Transmongolie Express - Moskou naar Ulaan Baatar (Mongolie)

Hallo hallo,

Na bijna 2 weken weer een bericht van ons. Ondertussen hebben we 5 dagen in de trein gezeten en een week in de woestijn geleefd. Met een transfer zijn wij vanuit ons hotel naar het station van Moskou gebracht, heel bijzonder allemaal. Daar aangekomen zagen we allemaal Russische families met grote tassen, zakken en veel drank. Ohj jee, dachten we...en heeeel veeeel militairen. Om 21.30u kwam de trein aan en snel naar binnen. We hadden 1e klas geboekt, nou dat was het ook zekers...schaamden ons eigenlijk een beetje...luxe slaapplekken boven elkaar en maar besloten dat ik (Karin) boven ging slapen haha..maar ook nog een aparte plek om te zitten ennn een eigen douche die we deelden met een ander stel Nederlanders. Nou ja douche...er kwam een druppel per minuut uit haha en de douchekop was ook gelijk de waskraan. Gelukkig ook een ventilator, want het was 37 graden ook savonds nog. En toen gingen we....Oh ja, de Russische families zaten allemaal in en andere trein sjoef....in onze trein zaten alleen maar toeristen gelukkig!!! Nadat we alles een beetje hadden uitgepakt zijn we gelijk gaan slapen...heerlijk kedekkedengen en als de trein remt, dan rem je ook echt haha...maar het ging prima. De ochtend stopten we bij een stationnetje en daar stonden de oude dametjes van Rusland al klaar met al hun waren, alleen dit keer alleen maar knuffelberen...nou die hebben we niet nodig, wilden lekkere broodjes. Gelukkig op het volgende station ging dit prima, leuk was dat. Het uitzicht was voornamelijk vlak landschap en vaak was er een fabriekje met wat huisjes eromheen. Wel heel armoedig allemaal. Zo gingen de volgende drie dagen hetzelfde en we verveelden ons geen minuut, je praat wat en je slaapt wat en ja je eet ook wat. Ook het eten in de restauratie was prima. De Russische ober sprak een paar woorden Engels en dronk de hele dag bier en wodka, dus dat was erg gezellig. Naarmate je verder kwam veranderde het landschap, erg mooi. En zaterdagavond was het zover de grensovergang. Eerst Rusland uit, paspoort inleveren en maar hopen dat je het weer krijgt. En ondertussen kwamen de honden je coupe doorzoeken, nou ja honden, een cocker spaniel bij ons waar je een herder verwacht. Na 3 uur was het zover, we mochten door maar toen nog de Mongolische grens, weer je paspoort inleveren en het was al bedtijd bijna, maar gelukkig we mochten Mongolie in na bijna 2 uur wachten, wat een gedoe zeg!!! We konden slapen en de volgende ochtend waren we even de tijd kwijt, oftewel ik (Karin) dus zaten we een uur te vroeg (om 5 uur!!) al klaar met onze spullen, klein misrekeninkje....Maar wat een mooi landschap en overal zag je gertenten met veel vee en kleine kinderen die met een paard het vee aan het bijeendrijven waren. Eerste wat ons opviel is dat het heel armoedig is. En toen kwamen we de hoofdstad binnen Ulaan Bataar waar onze gids ons heeft opgewacht om naar de Gobi woestijn te gaan.

Groetjes Karin en Erik.

Moskou (done)

Hiep hoi,

gisteren begon de vakantie al memorabel. Vlucht vertraging, bleek aan boord een stel asociale beach voetballers van het nationaal Russisch team te zitten. Man naast ons: 'I never had such a rough flight and I fly frequent to Moscow' . Zegt genoeg lijkt ons.

Op het vliegveld stond Michael Schumacher klaar om ons met 130 km door de stad naar ons hotel te rijden.Andere Nederlanders hebben er 2 uur over gedaan om in het hotel te komen, wij slechts minder dan 1 uur.Je voelt wel directin Rusland....niemand verstaat je of doet enige moeite om je te verstaan. Maar dat heeftook zijn charme.

Aangekomen in ons'luxe' 3-sterren hotel, zonder airco maar met een aangenaam temperatuurtje van 36 graden. Wat wil je als vakantieganger nog meer.

Tja danben je in Rusland en heb je Roebels nodig, dat gaat nog niet zo eenvoudig.Na 2 pin pogingen (we weten nog niet of het geld wel is afgeschreven) hadden we de hoop voor die dag opgegeven. Dan maar kijken of we met de creditcard kunnen eten.... Met handen en voeten gebaren en uitbeelden (we zijn inmiddels ontzettend goed in hints) hadden we het idee dat we met de creditcard konden betalen.Na het eten mochten we mee met de baas naar zijn kantoor, helaas werkte de creditcard niet. Dan maar met dollars het eten betaald..... iedereen weer blij. Eten was overigensvoortreffelijk goed,we waren op het ergeste voorbereid maar het was echt goed.

Vandaag stond Moskou op het progamma, om9 uur stond onzegids klaar die ons door heel moskou heeft geleid: Rode plein, Kremlin, boottochtje, ontzettend mooie metrostations (allesvan marmer en procelein), etc, etc.Foto's volgen wel een keer. We hadden een erg leuke gids, die het oude communisme omarmde. Dit leverde leuke discussies op. Het was vandaag slechts iets boven de 40 graden in de zon, de schaduw gaf enkel 38 graden.... Heerlijke temperaturen voor een city trip. Maar de hitte viel ons reuze mee.

We hebben nu netweer voortreffelijk gegeten en maken ons nu op voor de treinreis naarMongolie. Lekker even vier dagen in detrein verblijven.

Als er ergens in zo'n gertent in de woestijn internette vinden is, dan melden we ons weer...

groetn
Erik en Karin

Modern hotel

Het gaat beginnen!

Hallo,

Vandaag gaat het echt beginnen. Aan het einde van de middag nemen wij de trein richting Schiphol om daar in het hotel CitizenM te gaan overnachten. Even nog genieten van de luxe ;-), een heerlijke douche en heerlijk eten (vooral voor Karin).

De tassen zijn ingepakt en we hebben enorm veel zin. Zoveel zin dat Karin zelfs haar vliegangst een beetje, beetje dan kwijt is. Nu nog even een broodje eten en de laatste dingen in huis op orde maken en dan vamos!

We hopen snel de eerste verhalen en foto's te kunnen plaatsen, ligt er even aan wanneer wij bereik hebben.

Tot snel!